Τρίτη 20 Ιανουαρίου 2015

Φιλόξενη Γη

Όσο πάμε γινόμαστε και περισσότεροι ..ακόμα και οι τόποι μακριά των πόλεων με τις αναβαθμίσεις και το τεχνολογικό ξεφάντωμα, έγιναν προεκτάσεις θορύβου και βέβηλης
παρουσίας...
Όσο πάμε γινόμαστε κ' περισσότεροι..που είναι αυτή η απόκοσμοι μαγεία των νησιών που σε φιλοξενούσε σαν να ζούσες ένα δικό σου παραμύθι.Αφέθηκε κ' αυτή σε ένα τρελό χορό ανάπτυξης κτισμάτων κ' δρόμων..για να μην χαθούν οι επισκέπτες και λοξοδρομίσουν 
οι μυστήριοι διαβάτες..
Όσο πάμε γινόμαστε περισσότεροι..με τους λίγους να προαισθάνονται και τους πολλούς να εθελοτυφλούν..............(Γιώργος Αποστολέας 9/2014)

η κατάλληλη στιγμή..της ακατάλληλης λογικής....

Ποτέ μου..σε όλη συτή τη διάρκεια του βίου μου, δεν αρμόστικα να πιστέψω την δεδομένη γνώση που μας γαλούχησαν στο να βλέπουμε τον κόσμο...
Είτε θες η επαναστατικότητα του νεαρού..είτε κάτι εσώτερο που υποθάλπτει την ελευθερία βούλησης και έκφρασης να έπαιξαν ρόλο.. αλλά δεν εστιάζω εκεί..οι εμπειρίες κατά κύριο λόγο "παίζουν'" με νοήματα και μη, σε αυτό το παιχνίδι της ανθρώπινης ύπαρξης.. αλλά τι άλλο θα μπορούσε να ανατρέψει εικόνες.. που μας τις έχουν περάσει ως δεδομένες του βίου μας? ..η "φυσική πειραματική" που κάναμε σχολείο?..αυτή πειραματίζεται ακόμα..η οι κοινωνικές
κατευθήνσεις?..αυτές μπερδεύτικαν τόσο και άντε να ξεμπλέξουν...προσωπικά δεν με ενδοιαφέρουν οι παραπάνω..ας ξεμπλέξουν και έπειτα τα λέμε...Γ.Α. η στιγμή της πλατείας...καμιά φορά(εμένα μου έχει τύχει σε συγκεκριμένες μέρες που υπάρχει ένα απόκοσμο αίσθημα άτακτης φυγής και περιπλάνησης στην ψυχεδέλια της πόλης) και εκεί που κάθεσαι με άπλανές βλέμμα και παρατηρείς ανθρώπους και γενικά όλη την κίνηση αυτής της χοροχρονικής στιγμής...ξάφνου κάτι δεν συνάδει με την όλη εικόνα..μπορεί να δείτε κάποιο άτομο που να μην ταιριάζει με όλο το σκηνικό.."μουρλοί' υπάρχουν και θα υπάρχουν..αλλά οι διαφορές κάνουν τη "στιγμή'"..φαίνονται σαν χαμένοι με διαφορετικούς χρωματισμούς στην ενδυμασία(εσκεμένο καμουφλάζ ίσως)..αλλά ο τρόπος κίνησης και η συμπεριφορά..επίσης αυτά που κατά πάσα πιθανότητα που κουβαλάν..γενικά ένα αλλόκοτο σκηνικό που μόνο μπερδεύει.. οι περιπλανόμενοι...τα μέσα μεταφοράς και γενικά οι συγκοινωνίες μπορούν να μεταφέρουν τους πολίτες σε μεγάλες αποστάσεις..το παράξενο που είναι..όταν σε διαφερετικά μέρη που μόνο οχήματα μπορούν να κινηθούν σε χρόνους αντικοιμενικούς για αυτά...ξαφνικά παρατηρείς περιπλανόμενους (δείχνουν σαν ρακοσυλέκτες με άπειρη ενέργεια κίνησης με έντονα χαρακτηριστικά και με διαπεραστικό βλέμμα)που που τους είχες δει σε διαφορετικά μέρη και είναι αδύνατον να παρεβρεθούν στην ίδια χρονική στιγμή..μιας και ο χρόνος κίνησης του περιπλανόμενου είναι αντικοιμενικός προς σε αυτόν..ενώ ο δικός σου (με το όχημα )διαφορετικός..αα και αν κατά λάθος τους συναντήσεις πεζός να κάθεσαι π.χ. σε στάση..και να περάσουν από δίπλα σου..το περίεργο είναι ότι θα είσαι μόνος ..θα αντικρίσεις κάτι διαφορετικό από τα ανθρώπινα δεδομένα..δείχνουν σαν παρατηρητές..δεν ξέρω αν πρέπει να αναφέρω και την ενδυμασία '"μαύρη"...

ο αρλεκίνος...είσαι ξεκούραστος και αν είναι και καλοκαίρι τι πιο καλή ιδέα για μια απόδραση εκτός πόλεως..αν είναι κάποια παραλία καλώς έχει..αν είναι είναι ερημιά τόσο το καλήτερο για να μην ""πατείς σε πατώ""..και εκεί που όλα δείχνουν ότι είναι οκ σε ένα μοτίβο θάλλασας πράσινου και ήλιου..ξάφνου εμφανίζεται μια οντότητα σαν να το έσκασε από "τσίρκο""...σαν το the think του κάρπεντερ αν θυμάμαι καλά..και αυτός ο τσαρλατάνικος χρωματισμός είναι που με βάζει σε πολλές σκέψεις θα έλεγα..είναι από τις στιγμές που σε κάνουν να τα μαζεύεις και να φεύγεις όπως όπως..το να κάτσεις δεν ξέρω τα ρίσκα..

η βρώμα και το στοιχειό...περιπλανιέσαι αμέριμνα σε σοκάκια και διαδρομές κοντά στην περιοχή σου..κάποιες στιγμές  αποφασίζεις να αλλάξεις την διαδρομή (ίσως υποσυνείδητα) και να βρεθείς σε πιο απομωνομένες περιοχές (παλαιά κτίσματα από οικίες μέχρι βιοτεχνίες που είναι εγκατελημένες..
και εκεί που ρεμβάζεις με σύντροφο την ησυχία..ξάφνου μια απόκοσμη παρουσία σαν από πλάσμα που παραμόνευε αιώνες στοιχειώνει την εικόνα του όλου πεδίου..σαν απόκοσμο γουρούνι που σε προειδοποιεί να ""αλλάξεις πορεία""..φοβισμένος γυρνάς και προσευχόμενος σαν να άλλαξες τα δεδομένα του χώρου ακούς ένα παράξενο κρότο και η όλη περιοχή έχει γεμίσει από μια παράξενη και αποκρουστική μυρωδιά..(συνήθως σε τέτοια περιστατικά μνημονεύεται η εικόνα ενός γουρουνιού με το να συνοδεύει μικρά γουρουνάκια..μια παράδοση που είναι γνωστή παλαιότερα σε χωριά και επαρχίες)..δεν έχω κάτσει να το αναλύσω..όσο για την παράξενη μυρωδιά που θυμίζει θειάφι είναι γνωστή σε εμπειρίες τέτοιου είδους..

χάσιμο διαδρομής...και εκεί που περπατείς περπατείς..ξαφνικά σε ανύποπτη στιγμή βρίσκεσαι μερικές εκατοντάδες μέτρα από το σημείο χασίματος..σαν από ένα άγνωστο λόγο και μηχανισμό του χωροχρονικού συνεχές να τηλεμεταφέρθηκες..και το παράξενο πιο είναι 'οταν μετά από αυτό το απρόσμενο σοκ που σε τρομάζει..έπειτα το ανακαλύπτεις σε κείμενα ενός "μυθιστορήματος"..(προσωπικά το βρήκα σε κείμενα του κύκλου του h.p.lovecraft..

τα παραπάνω είναι μερικές από τις περιγραφές εμπειριών που σαν ιοί μετατρέπουν την δεδομένη πραγματικότητα σε κάτι άλλο πιο περίπλοκο..λοιπόν..μετά από κατι τέτοια "περίεργα" ουδέποτε θα κάτσω να αρκεστώ στις "επιστημονικές μελέτες για την δομή του κόσμου μας"..θα κάτσω και θα αγναντεύω τα άστρα και τη ζωή σαν οδοιπόρος των μαγικών στιγμών και εμπνεύσεων στο "φεύγα" και σαν φευγάτος θα αρέσκομαι στο να αναζητώ και όλο να αναζητώ........(Γιώργος Αποστολέας..6/2014)..τυχόν ορθογραφικά λάθη δεν με αφορούν το κείμενο το έγραψα γρήγορά και βαριέμαι να διορθώσω..διορθώστε εσείς..ευχές!!!

στης νύχτας τα ντιβάνια....οι μάσκες κυριαρχούν..

Παρατηρώντας την ανθρώπινη φύση..εντύπωση μου προκάλεί εκείνη η ιδιότητα που ο υποκριτής μπορεί και κρατά τα προσχήματα..σε ένα ρόλο που υποκινείται από την άναρχη ροπή ελευθερίας..αναζητώντας τη θέση της στα απόκρυφα των αντιθέτων..πέρα από την κοινωνική θέση η σειρά.. που υποκειμενικά έχει σταθεροποιήσει την εικόνα του στο σύνολο..η εσώτερη ροπή προερχόμενη από τα εσώτερα βάθη που ταυτότητες και θέσεις δεν γνωρίζουν..σπρώχνουν με ώθηση την οντότητα να αναζητήσει με δίψα την "ζεύξη"  στο συμπαντικό σώμα της..στην ορατή δραστηριότητα  της ημέρας τα χείλια ρουφούν τα χείλια σε ένδειξη του κανονικού ρυθμού των σχέσεων..την νύχτα όμως..σαν από μαγικό σεληνιακό άγγιγμα.. οι ρόλοι αντιστρέφονται και τα χείλια ρουφούν άλλα πράγματα με περισσότερη ευχαρίστηση.. για να χορτάσει το  θεϊκό ίσως στοιχείο που θεριεύει..και τα ταμπού κυριεύει..........(Αποστολέας Γιώργος 1-9-2013)

πραγματικότητα-ες και το ρόδι το τυχερό..

Τελικά τι είναι η πραγματικότητα του κόσμου μας, εύκαμπτη η άκαμπτη? Απορία και αυτή… Τα περιθώρια που δίνει το κοινό λεγόμενο  «ιδού η Ρόδος ιδού και το πήδημα» σε σκέψη και αποτέλεσμα, μπορεί να διαφέρουν από τον έναν στον άλλον, αλλά άντε να τρέχεις για νησί και  τι θα «πηδήξεις» (μου αρέσουν οι αλληγορίες, άλλωστε ποιος από εμάς τα αρσενικά και θηλυκά δεν βάδισε προς νήσους για να ενώσει τον εαυτό του με κάτι άλλο?). Αλλά εδώ που τα λέμε, αυτά τα εμπόδια που μας έχουν βάλει στην σκέψη μας αυτοί που τους βολεύει το άκαμπτο, έχουν και αντίστοιχα αποτελέσματα. Από την άλλη πλευρά, υπάρχει και κάποιο εσώτερο σκίρτημα που ελοχεύει κάθε ανύποπτη στιγμή, όταν ενωθεί με άλλα…αλλά, αυτά τα άλλα, το πώς θα τα προσδιορίσει κανείς δικό του το πρόβλημα και το «πήδημα» επίσης…..Το παρακάτω περιστατικό το ανακάλυψα  όταν έπεσε στα χέρια μου ένα βιβλίο «συμβάντων» από μια τοποθεσία που είναι γνωστή για το θρησκευτικό αίσθημα και τα περίεργα που προκαλεί από «απόμακρα καλέσματα» Το βασικό μοτίβο είναι εμφανίση και εξαφάνιση παράξενων φιγούρων που δίνουν το στίγμα τους και έπειτα μένεις με την απορία στο στόμα..το περιστατικό είναι αριθμημένο με το νούμερο 50..και ο λόγος που το διάλεξα, είναι ότι έχω επισκεφτεί εκείνη την περιοχή με έναν συνοδοιπόρο που βίωσε κάποια ανάλογη εμπειρία στο ίδιο σημείο…«Παράξενοι νυχτερινοί επισκέπτες στην ¨Παναγίᨻ «Σύμφωνα με διήγησιν ενός ευλαβούς προσκυνητού εκ Ρόδου* μαζί, με δύο περίπου άλλα άτομα, επισκέφθησαν το Άγιον Όρος πρίν έξι περίπου χρόνια (1998). Ανέβηκαν και  στην κορυφή του Άθωνα, όπου είναι και το εκκλησάκι της μεταμορφώσεως του Χριστού. Αφού προσκύνησαν και προσευχήθηκαν, επειδή ήταν αργά  το απόγευμα και δεν προλάβαιναν να πάνε σε καμιά Σκήτη η Μονή για να διανυκτερεύσουν, κατέβηκαν και έμειναν στην τοποθεσία ¨Παναγία¨, όπου υπάρχει ευρύχωρον δωμάτιον όπου τρώνε οι πανηγυριστές την ημέρα της μεταμορφώσεως. Αφού άνοιξαν τους υπνόσακους τους, ξάπλωσαν κατά γης, διότι ήταν μήνας Ιούλιος, για να κοιμηθούν.          Λίγο πρίν τα μεσάνυκτα κάποιοι μπήκαν μέσα στην Παναγία, άνοιξαν την πόρτα , περπάτησαν και βρήκαν εκεί χώρον και ξάπλωσαν και αυτοί. Όμως δεν είχαν μαζί τους ούτε φακούς. Ακούσαμε, λέγει ο προσκυνητής, το άνοιγμα της πόρτας όπου μπήκαν έξι-επτά άτομα, όπως καταλάβαμε από τα βηματά τους, και μετά ακούσαμε τους κτύπους που έκαναν  όταν ξάπλωσαν. Ψιθύρισαν κάτι σαν προσευχές και αμέσως ξάπλωσαν και μετά επικρατούσε ηρεμία απόλυτη. Τα χαράματα όταν ξυπνήσαμε, αφηγείται ο προσκυνητής, διαπιστώσαμε ότι οι νυχτερινοί φιλοξενούμενοι της Παναγίας δεν υπήρχαν στο Δωμάτιο. Ένα παράξενο πράγμα. Τότε αμέσως πήγε το μυαλό μου σ΄αυτούς τους μυστηριώδεις αόρατους ασκητές, διότι κάτι είχα διαβάσει για αυτούς. Μου έκανε εντύπωση το γεγονός ότι περπατούσαν νύχτα χωρίς φώς και νύχτα πάλιν εξαφανίστηκαν.»…τίτλος βιβλίου ¨ΟΙ ΑΟΡΑΤΟΙ ΕΡΗΜΙΤΕΣ ΤΟΥ ΑΘΩΝΑ¨ Το μυστήριον της αθωνικής ερήμου….Βλασίου Μοναχού Αγιορείτου…..εκδόσεις ΤΕΡΤΙΟΣ 2009Αυτό με ολίγα λόγια ήταν το περιστατικό..υπόψιν ότι η συγκεκριμένη τοποθεσία βρίσκεται στα 1500μ. και είναι ένα είδους καταφύγιο για τους προσκυνητές.Το πιο κοντινό μέρος(Αγία Άννα) για να σε φιλοξενήσουν απέχει περίπου 4-5 ώρες πεζοπορία κατάβαση με όχι και τόσο έυκολη διαδρομή. Όσο για την περιοχή είναι δύσβατη με την ευκολία να χαθείς έτσι και λοξοδρομήσεις. Η ανάβαση είναι δύσκολη κουραστική όσο για τις καιρικές συνθήκες πάντα υγρασία και κρύο. Επίσης ότι κάνεις το κάνεις μέρα έπειτα την πάτησες..και αν κάνεις το λάθος και βγεις χωρίς φως ακόμα χειρότερα.. πυκνό σκοτάδι με δυνατούς αέρηδες την νύχτα, σκέτη τρομάρα..όσο για το περιστατικό με μένα ήταν μια εμπειρία πανωλεθρίας..Άνοιξη και το είχε στρώσει με μια χιονοθύελα για 10 λεπτά και φανταστείτε δεν έβγαινες έξω, μέρα, χα! Πόσο νύκτα..λοιπόν για να μην μακρηγορώ εκείνο το βράδυ αφού είχαμε χ***εί  γενικά από όλη την ατμόσφαιρα κοιμηθήκαμε νωρίς εγώ και ο συνοδοιπόρος..τον φίλο όμως δεν τον έπαιρνε ο ύπνος την νύχτα και σε κάποια στιγμή όπως ήμασταν ξαπλωμένοι μια φιγούρα γέρου μας παρατηρούσε πάνω από τα κεφάλια μας για κάποια λεπτά..Εγώ κοιμόμουν του καλού καιρού..το περιστατικό κράτησε λίγο και από ότι μου είπε δεν αισθάνθηκε κάτι σαν απειλή, του έδωσε την εντύπωση πως ήταν ένα είδος ¨προστασίας¨.. ( ο καθένας ας υποθέσει ότι θέλει σε αυτό το σημείο)…Στην αρχή του κειμένου έγραψα  για την πραγματικότητα, ιδού λοιπόν το «πήδημα» του καθενός από εμάς, τα συμπεράσματα δικά σας..*νάτες και οι συμπτώσεις όταν ξεψάχνιζα το βιβλίο και είχα στο νού μου τη Ρόδο και το «πήδημα»………(Γιώργος Αποστολέας 12/2014)   

Μια απρόσμενη συνάντηση...

     Οι νυχτερινές περιπλανήσεις 'εχουν ένα  γοητευτικό μαγνητισμό σε ονειροπόλους και τραβαδούρους που δεν αρέσκονται στην στριφνή εικόνα της καθημερινότητας.Πέρα ότι σχεδιάζουν(οι ονειροπόλοι) στο νου τους όλοκληρα σενάρια της ψυχικής τους διάθεσης και του ψυχεδελικού εσώτερου παροξισμού τους. Με αυτόν τον τρόπο ξεφεύγουν από τα γνωστα πεπατημένα μοτίβο που οι κοινωνία προσαρμόζει σε αυτούς που ξέρει να υπνωτίζει..
Με λίγα λόγια οι ονειροπόλοι δεν σταματούν ποτέ να ελπίζουν και να παλεύουν με τα άλογα της ευτυχίας τους..γιατί από αυτό ζουν.. από αυτό ανανεώνονται..από αυτό προχωρούν στο άναρχο παιχνίδι που μόνο εκείνοι ξέρουν....

Ηταν Άνοιξη με τα πρώτα σημάδια της βλάστησης και του πανζουρλισμού της φύσεως να σαρώνει τα πάντα.Ο Γάϊος Γράκχος έιχε τελειώσει τη μελέτη σε ένα από τα διηγήματα ενός πολύ αγαπημένου του συγγραφέα και άναψε ένα από τα αγαπημένα του πούρα με την παρέα ενός παλαιομένου ιρλανδέζικου ουισκιού.Το σούρουπο είχε δώσει την θέση του στην νυχτερινή ζωγραφιά της πραγματικότητας και αφημένος στις σκέψεις του αναστέναζε σε αυτήν την απαράμιλλη ομορφιά.Σκέφτηκε να ετοιμάσει κάτι να τσιμπήσει αλλά αισθάνθηκε μια ανεξήγητη ησυχία στην όλη ατμόσφαιρα και επίσης το γνωστό σκίρτημα από τα εσώτερα βάθη της υπαρξής του για νυχτέρινό περίπατο..Ότι σχέδια είχε για να περάσει την υπόλοιπη ώρα στην οικία του τα άφησε και ετοιμάστηκε να διαβεί τους λαβύρινθους της πόλης.Ποτέ του δεν σχεδίαζε το τι διαδρομές θα ακολουθήσει..τον καθοδηγούσε μόνο το ενστικτό του και εκείνη την περίεργη μέρα ήταν έντονο, σε μια αγαπημένη του περιοχή που την είχαν κτίσει(οι πρώτοι πολεοδόμοι)νησιώτες με έντονο το μοτίβο του λαβιρίνθου στα μικροσκοπικά σοκάκια που έβγαιναν από το πουθενά.Δεν άργησε να φτάσει,άλλα ούτε και μέτραγε τον χρόνο σε αυτούς του προσωπικούς του περιπάτους.Τον οδηγούσε μόνο το έκστικτο και το εσώτερο αίσθημα της φυγής.Στριφογυρνούσε στα στενά σαν χαμένος διαβάτης που με ηρεμία ψάχνει να βρεί μια όαση από ανειρικό απάνθισμα που θα τον κάνει να κοιτάξει τα άστρα και έπειτα να ζωγραφίσει σε καμβά το δώρο της νύχτας...
Σε μια στιγμή νόμιζε ότι είχε βρεθεί σε αδιέξοδο και ηταν έτοιμος να γυρίσει πίσω, να βρεί άλλη διαδρομή άλλα ένα μικρό πέρασμα του έκανε εντύπωση και χώθηκε εκεί σαν να μπήκε μέσα από τοίχο.Βάδισε μερικά μέτρα και έκπληκτος στα δεξιά του σε μια πόρτα ,άνοιγμα,η οτιδήποτε άλλο ήταν αντίκρυσε κάτι που ούτε και αυτός μπόρεσε να εξηγήσει Αλλά, και δεν ταυτιζόταν αυτό που είδε  με ότι γνωριζε ώς συμβατό σε έναν απλό περίπατο..
Ακριβώς διπλά του στην άκρη της πόρτας στεκόταν ένας ψηλός Άνδρας και μέσα στον εσωτερικό χώρο ένας καθισμένος σαν ηλικιωμένος(έτσι έδειχνε) και γύρω από αυτόν πολλά μα πολλά μικρά ζώα (πιθανόν γατάκια) με όλο τον φόντο του φωτισμού να τον δίνει ένα αχνό κόκκινο φώς(η όλη εικόνα ήταν σκοτεινή και σε έβαζε σε απορία πως κινούνται έτσι)..όλα σε αυτήν την ανύποπτη στιγμή έγιναν γρήγορά (γιατί ο Γάϊος δεν άφησε το βήμα του).Αυτό που του έκανε εντύπωση είναι ότι και οι δυο φιγούρες  δεν έδειξαν να ενοχλήθηκαν από την παρουσία του και σε όλη αυτή τη "δειάρκεια" ήταν σαν "ακίνητοι"...ο ταξιδευτής συνέχισε την διαδρομή με έντονα τα σημάδια αυτής της απρόσμενης συνάντησης..Επίσης αυτό το εσώτερο σκίρτημα για συνέχεια του περιπάτου σταμάτησε, σαν να του μιλούσε ότι ήταν να δει το είδε...

Ξέρετε είναι κάποιες φορές που το αδύνατο από το δυνατό μπόρεί να χωρίζονται σε μια λεπτή κλωστή, αρκεί να ξέρεις πως να την σπάσεις η πως να είσαι ταυτόχρονα και στις δυό όψεις.Επειτα είναι και αυτό, το πως θα εξιστορίσεις εμπειρίες που ίσως, να είναι μόνο για σένα, ένα συμπαντικό απεριτίφ από εκείνα που μόνο εκείνο ξέρει, να σερβίρει, σε αυτούς που τις νύχτες δίνουν την εσώτερη παραγγελιά των ονείρων τους....
Α..όσο για τα "γέλια της ημέρας" ο Γάϊος ξαναπέρασε από το σημείο και δεν βρήκε κάτι..το σημείο έδειχνε να είχε εγκαταλειφθεί η να είχε άλλάξει η δομή... στο συγκεκριμένο σημείο..η νύχτα γέλασε πιο ειρωνικά από την ημέρα......(Γιώργος Αποστολέας Δεκέμβριος 2014)

Σάββατο 17 Ιανουαρίου 2015

ΟΙ ΕΠΙΣΚΕΠΤΕΣ ΤΗΣ ΑΛΛΗΣ ΠΛΕΥΡΑΣ.....Α μέρος..(διήγημα αφιερωμένο στην ύπαρξη του χθές του σήμερα του αύριο...)


ΑΣΤΡΑ ΚΑΙ ΑΣΤΡΑ.. ΚΟΣΜΟΙ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΙ...ΜΕΡΗ ΚΑΙ ΜΕΡΗ.. ΦΑΝΕΡΑ ΚΑΙ ΑΦΑΝΕΡΑ..ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑΣ ..ΑΙΩΝΙΑΣ ΑΓΑΠΗΣ ..ΑΙΩΝΙΩΝ ΔΕΣΜΩΝ....ΚΑΘΕ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΧΕΙ ΝΑ ΜΑΣ ΔΙΗΓΗΘΕΙ ΤΗΝ ΔΙΚΗ ΤΟΥ ΙΣΤΟΡΙΑ...ΜΙΑ ΑΠΟ ΑΥΤΕΣ ΕΙΝΑΙ ΤΗΣ ΙΛΙΑΝΑΣ ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΝΗΛΙΟΥ....ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΣΕ ΑΝΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΠΛΑΝΗΤΗ ΔΥΟ ΝΕΟΙ ΠΟΥ ΑΓΑΠΗΘΗΚΑΝ ΠΑΡΑΦΟΡΑ ΞΕΠΕΡΝΩΝΤΑΣ ΚΑΘΕ ΟΡΙΟ ΝΟΜΩΝ ΜΕ ΤΙς ΔΙΔΑΧΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΤΟΥΣ...ΗΤΑΝ ΜΑΖΙ ΠΑΝΤΑ ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΧΩΡΙΣΟΥΝ ΑΣΧΕΤΑ ΑΠΟ ΟΤΙ ΟΡΙΖΕ ΤΟ ΔΙΚΑΙΟ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΩΝ ΤΟΥ ΑΣΤΡΙΚΟΥ ΣΗΣΤΗΜΑΤΟς ΤΗΣ ΜΕΡΩΠΗΣ....ΕΚΕΙ ΤΑ ΟΝΤΑ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ ΕΙΧΑΝ ΑΝΑΠΤΥΞΕΙ ΙΔΙΟΤΗΤΕΣ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΚΑΘΕ ΦΑΝΤΑΣΙΑ ΚΑΙ ΟΡΙΟ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΟ ΟΝ ΣΤΟΝ ΓΑΛΑΞΙΑ ΤΟΥ ΟΝΕΙΡΟΥ ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΤΟΥ ΠΑΡΑΛΟΓΙΣΜΟΥ....ΕΙΧΑΝ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΗ ΤΟΥΣ ΣΕ ΤΕΤΟΙΑ ΕΠΙΠΕΔΑ ΠΟΥ ΞΕΠΕΡΝΟΥΣΑΝ ΣΕ ΔΥΝΑΜΗ ΚΑΙ ΠΝΕΥΜΑ ΟΛΑ ΤΑ ΥΠΟΛΟΙΠΑ ΣΥΣΤΗΜΑΤΑ...ΕΙΧΑΝ ΑΝΕΒΑΣΕΙ ΤΗΝ ΔΙΑΙΣΘΗΣΗ ΤΟΥ ΣΩΜΑΤΟΣ ΕΚΤΟΣ ΤΩΝ ΟΡΙΩΝ ΤΟΥς...ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΜΠΟΡΕΣΑΝ(και αυτό έγινε γνώση απο γενιά σε γενιά)ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥΣ ΝΑ ΥΠΕΡΒΑΙΝΕΙ ΤΗΝ ΦΥΣΙΚΗ ΔΟΜΗ ΤΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΤΑΙ ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΕΚΤΑΣΗ ΤΗΣ ΓΗΣ ΠΟΥ ΖΟΥΣΑΝ.....ΜΕ ΑΥΤΗ ΤΗΝ ΙΔΙΟΤΗΤΑ ΚΑΙ ΜΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΓΝΩΣΗ ΑΝΕΒΑΖΑΝ ΚΑΙ ΚΑΤΕΒΑΖΑΝ ΤΟΥΣ ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ ΤΟΥΣ ΟΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΚΑΙ ΣΕ ΟΠΟΙΟ ΑΣΤΡΙΚΟ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΠΙΣΚΕΠΤΟΝΤΑΝ ΩΣ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΕΣ...ΩΣ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ..ΕΠΕΝΒΑΙΝΩΝΤΑΣ ΣΤΟ ΓΙΓΝΕΣΘΑΙ ΤΩΝ ΟΝΤΩΝ ΠΟΥ ΗΘΕΛΑΝ ΝΑ ΒΟΗΘΗΣΟΥΝ...ΜΙΑ ΜΕΡΑ Η ΗΛΙΑΝΑ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΕΝΤΟΛΗ ΝΑ ΚΑΤΕΒΑΣΕΙ ΤΟΥΣ ΚΡΑΔΑΣΜΟΥΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΝΑ ΥΛΟΠΟΙΗΘΕΙ ΣΕ ΕΝΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΠΛΑΝΗΤΗ...ΟΠΟΥ ΟΙ ΚΑΤΟΙΚΟΙ ΤΟΥ ΕΙΧΑΝ ΧΑΣΕΙ ΤΗΝ ΕΠΑΦΗ ΤΟΥς ΜΕ ΤΑ ΟΥΡΑΝΙΑ...ΜΕ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΤΡΟΠΟ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΔΙΗΣΔΗΣΕΙ ΣΤΙς ΣΥΝΗΔΕΙΣΕΙς ΤΩΝ ΑΡΧΟΝΤΩΝ ΚΑΙ ΝΑ ΑΛΛΑΞΕΙ ΤΗΝ ΡΟΗ ΤΩΝ ΚΑΚΩΝ ΣΚΕΨΕΩΝ... ΜΕ ΤΗ ΣΕΙΡΑ ΤΟΥΣ ΕΝΕΙΝΟΙ ΘΑ ΕΔΙΝΑΝ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΥΣ ΝΟΜΟΥΣ..ΕΤΣΙ ΘΑ ΑΛΛΑΖΕ Η ΑΡΝΗΤΙΚΗ ΡΟΗ ΤΩΝ ΓΕΓΟΝΟΤΩΝ ΚΑΙ ΚΑΘΕ ΟΝ ΘΑ ΞΑΝΑΕΒΡΙΣΚΕ ΤΙΣ ΧΑΜΕΝΕΣ ΤΟΥ ΜΝΗΜΕΣ ΩΣΤΕ ΝΑ ΞΑΝΑΓΥΡΙΖΑΝ ΣΤΗΝ ΠΑΛΙΑ ΧΡΥΣΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ....αστερώπη...!!

Ο ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΧΡΟΝΟΣ..(Διήγημα αφιερωμένο στον Η. P. LOVECRAFT.


ΗΤΑΝ ΚΑΠΟΤΕ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΝΕΟΣ,ΣΕ ΜΙΑ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΠΟΛΗ, ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΧΡΟΝΟ.ΕΙΧΕ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ ΜΕ ΤΟ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ,ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΟΤΙ ΟΛΑ ΕΙΧΑΝ ΜΙΑ ΦΥΣΙΚΗ ΡΟΗ, ΠΟΥ ΑΥΤΗ ΣΕ ΟΡΙΣΜΕΝΑ ΧΡΟΝΙΚΑ ΔΙΑΣΤΗΜΑΤΑ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΝΑ ΣΠΑΕΙ,ΝΑ ΑΔΡΑΝΕΙ, ΝΑ ΓΙΝΕΤΑΙ ΑΜΦΙΔΡΟΜΗ,ΣΟΥ ΕΔΙΝΕ ΤΗΝ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΓΥΡΙΣΕΙ ΠΙΣΩ ΚΑΙ ΑΠΟ ΕΚΕΙ-ΥΠΝΩΤΙΖΟΝΤΑΣ ΤΟΝ ΠΑΡΑΤΗΡΗΤΗ-ΝΑ ΓΥΡΝΑΕΙ ΠΑΛΙ ΜΠΡΟΣΤΑ...ΗΤΑΝ ΕΝΑ ΠΟΛΥ ΟΜΟΡΦΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.Ο ΝΕΟΣ ΕΝΟΙΩΘΕ ΟΤΙ ΤΟΝ ΠΡΟΣΚΑΛΟΥΣΕ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΗΝ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ,ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕΙ ΤΗΝ ΡΟΗ ΚΑΙ ΝΑ ΠΑΙΞΕΙ Ο ΙΔΙΟΣ ΜΕ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ...ΜΙΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΗ ΜΕΡΑ,ΟΤΑΝ Ο ΗΛΙΟΣ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΣΤΟ ΖΩΔΙΟ ΤΟΥ ΚΡΙΟΥ,ΑΙΣΘΑΝΘΗΚΕ ΕΝΑ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΣΚΙΡΤΗΜΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΕΙ.ΕΝΑ ΓΛΥΚΟ ΔΡΟΣΕΡΟ ΑΕΡΑΚΙ ΧΑΙΔΕΨΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ,ΗΤΑΝ ΤΟ ΕΝΑΥΣΜΑ,ΝΑ ΒΓΕΙ ΕΞΩ ΣΤΟΝ ΧΩΡΟ ΝΑ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΘΕΙ,ΤΟ ΕΙΧΕ ΚΑΝΕΙ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ...ΓΙΑΤΙ ΗΤΑΝ ΕΝΑΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΣ ΝΕΟΣ ΣΕ ΕΝΑΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΧΡΟΝΟ.....ΚΑΙ Ο ΤΟΠΟΣ ΔΕΝ ΤΟΝ ΧΩΡΟΥΣΕ....ΕΒΛΕΠΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΣΕ ΠΟΛΛΟΥΣ ΧΩΡΟΥΣ ΚΑΙ ΚΟΣΜΟΥΣ,ΟΠΩΣ ΤΑ ΠΑΙΧΝΙΔΙΑ ΜΕ ΤΟΥΣ ΚΑΘΡΕΦΤΕΣ.ΕΛΕΓΕ ΣΥΝΕΧΕΙΑ ΟΤΙ..""ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΝΘΡΩΠΟΥ ΕΙΝΑΙ ΣΑΝ ΠΛΕΓΜΑ, ΕΝΑ ΥΦΑΝΤΟ,ΠΟΥ ΕΙΠΑΡΧΕΙ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΚΑΙ ΣΕ ΑΛΛΑ ΣΗΜΕΙΑ ΤΟΥ ΧΩΡΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ,ΑΡΚΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΝΑ ΒΡΕΙ ΤΑ ΚΛΕΙΔΙΑ ΠΟΥ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΣΤΟ ΝΟΥ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ..ΝΑ,ΤΗΝ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΚΑΝΕΙΣ ΜΙΑ ΚΙΝΗΣΗ ΜΕ ΤΟ ΣΩΜΑ ΣΟΥ ,ΑΥΤΗ ΟΜΩΣ Η ΚΙΝΗΣΗ ΚΑΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΒΡΙΣΚΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΚΑΠΟΥ ΑΛΛΟΥ,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟ- ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΣΗΜΕΙΟ-ΕΠΟΜΕΝΩΣ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΑΝΑΚΑΛΥΨΟΥΜΕ ΤΟΥΣ ΑΙΘΕΡΙΚΟΥΣ ΕΑΥΤΟΥΣ ΜΑΣ ΑΚΟΛΟΥΘΟΝΤΑΣ ΤΑ ΣΩΣΤΑ ΡΕΥΜΑΤΑ ΠΟΥ ΤΑ ΟΝΟΜΑΖΩ ΝΕΥΡΩΝΕΣ.""ΣΤΙΣ ΠΕΡΙΠΛΑΝΗΣΕΙΣ ΤΟΥ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΕ ΤΟΥΣ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΑΠΟ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΕΣ ΟΠΤΙΚΕΣ ΓΩΝΙΕΣ ΟΤΑΝ ΑΥΤΟΙ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΣΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ.ΗΤΑΝ ΟΜΟΡΦΟ ΜΑ ΤΑΥΤΟΧΡΟΝΑ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ.ΟΜΩΣ...ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΠΟΥ ΕΝΟΙΣΕ ΤΗΝ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΜΟΙΡΑ ΝΑ ΤΟΝ ΚΑΛΕΙ,ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΝΕΥ ΟΡΩΝ ΑΝΑΜΕΤΡΗΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΧΡΟΝΟ, ΑΣΤΡΑΨΕ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΝΟΥ ΤΟΥ ΜΙΑ ΣΚΕΨΗ,ΜΙΑ ΤΡΕΛΛΗ ΣΚΕΨΗ ΓΙΑ ΕΝΑ ΛΑΜΠΕΡΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΣΩΝΑ ΠΟΥ ΕΒΛΕΠΕ ΠΟΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ ΠΡΙΝ,ΑΛΛΑ ΔΕΝ ΤΟΥ ΕΙΧΕ ΔΩΣΕΙ ΤΗΝ ΑΠΑΙΤΟΥΜΕΝΗ ΣΗΜΑΣΙΑ..ΜΟΝΟΣ ΜΕΣΑ ΣΤΟ ΣΚΟΤΕΙΝΟ ΔΩΜΑΤΙΟ ΤΟΥ,ΑΡΧΙΣΕ ΝΑ ΔΑΚΡΥΖΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΑΝΑΣΑΙΝΕΙ ΜΕ ΑΝΑΦΥΛΛΗΤΑ,ΜΗ ΜΠΟΡΩΝΤΑΣ ΝΑ ΚΟΥΝΗΣΕΙ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΜΟΥΔΙΑΖΕΙ ΑΠΟ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΠΡΟΣΜΕΝΟ ΣΟΚ.ΗΤΑΝ ΣΑΝ ΝΑ ΤΟΥ ΔΩΘΗΚΑΝ ΟΛΕΣ ΟΙ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΧΡΟΝΟΥΣ ΚΑΙ ΤΟΥΣ ΚΟΣΜΟΥΣ,ΕΒΓΑΛΕ ΜΙΑ ΣΙΓΑΝΗ ΚΡΑΥΓΗ ΘΑΥΜΑΣΜΟΥ ΜΑ ΚΑΙ ΦΟΒΟΥ,ΣΑΝ ΑΠΟ ΘΑΥΜΑ ΤΟ ΣΩΜΑ ΤΟΥ ΑΠΕΚΤΗΣΕ ΠΑΛΙ ΤΙΣ ΔΥΝΑΜΕΙΣ ΟΠΟΥ ΤΟ ΕΙΧΑΝ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΕΙ.ΒΓΗΚΕ ΕΞΩ ΜΟΝΟΣ,ΟΠΩΣ ΓΙΝΟΤΑΝ ΚΑΘΕ ΦΟΡΑ,ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕΙ ΤΟΝ ΑΙΩΝΙΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ ΤΟΥ ΠΑΙΧΝΙΔΙΟΥ,ΤΟΝ ΑΓΝΩΣΤΟ ΧΡΟΝΟ..ΒΑΔΙΖΕ ΜΕ ΓΡΗΓΟΡΟ ΒΗΜΑ,ΕΝΩ ΓΥΡΩ ΤΟΥ ΕΠΙΚΡΑΤΟΥΣΕ ΜΙΑ ΝΟΣΤΑΛΓΙΚΗ ΗΣΥΧΙΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΤΗΝ ΕΙΧΕ ΣΥΝΑΝΤΙΣΕΙ ΤΙΣ ΑΛΛΕΣ ΦΟΡΕΣ.ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΑ ΑΟΡΑΤΗ ΔΥΝΑΜΗ ΝΑ ΕΙΧΕ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕΙ ΤΙΣ ΦΩΝΕΣ ,ΤΟ ΒΑΔΙΣΜΑ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ,ΑΚΟΜΗ ΚΑΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΕΚΚΩΦΑΝΤΙΚΟ ΘΟΡΥΒΟ ΤΩΝ ΜΗΧΑΝΩΝ.Η ΑΤΜΟΣΦΑΙΡΑ ΗΤΑΝ ΜΑΓΙΚΗ ΕΔΕΙΧΝΕ ΣΑΝ ΚΑΠΟΙΟΣ ΑΡΧΙΕΡΕΑΣ,ΤΕΧΝΙΤΗΣ ΤΩΝ ΜΥΣΤΙΚΩΝ,ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕ ΤΙΣ ΤΡΟΧΑΛΙΕΣ ΕΝΟΣ ΠΑΡΑΞΕΝΟΥ ΡΟΛΟΓΙΟΥ,ΠΟΥ ΟΙ ΔΕΙΚΤΕΣ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ,ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ ΤΑ ΦΑΙΝΟΜΕΝΑ,ΟΛΕΣ ΟΙ ΚΑΤΑΣΤΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΖΩΗΣ!!Ο ΝΕΟΣ ΣΤΑΜΑΤΗΣΕ ΓΙΑ ΛΙΓΟ ΣΕ ΜΙΑ ΑΝΟΙΚΤΗ ΠΛΑΤΕΙΑ,ΕΒΡΕΞΕ ΤΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΟΥ ΚΑΙ ΚΑΘΙΣΕ ΝΑ ΞΕΚΟΥΡΑΣΤΕΙ.ΤΑ ΦΩΤΙΣΜΕΝΑ ΠΑΡΑΘΥΡΑ ΤΩΝ ΣΠΙΤΙΩΝ ΚΑΙ ΟΙ ΟΠΤΑΣΙΕΣ ΤΩΝ ΑΝΘΡΩΠΩΝ ΠΟΥ ΚΙΝΟΥΝΤΑΝ ΜΕΣΑ ΑΛΛΑΖΑΝ ΨΥΧΕΔΕΛΙΚΟΥΣ ΧΡΩΜΑΤΙΣΜΟΥΣ,ΘΥΜΙΖΟΝΤΑΣ ΠΙΝΑΚΕΣ ΖΩΓΡΑΦΙΚΗΣ ΠΟΥ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΜΟΝΟ ΣΤΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΝΕΟ...ΤΟ ΗΞΕΡΕ,ΤΟ ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΟΤΙ Ο ΧΡΟΝΟΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΤΟΥ ΚΑΙ ΠΕΡΙΜΕΝΕ ΝΑ ΔΕΙ ΤΙΣ ΑΝΤΙΔΡΑΣΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ..ΙΕΡΗ ΠΡΟΣΜΟΝΗ ΕΚΕΙΝΗΣ ΤΗΣ ΑΘΩΑΣ ΨΥΧΗΣ ΠΟΥ ΜΑΤΑΙΑ ΠΡΟΣΠΑΘΟΥΣΕ ΝΑ ΚΑΝΕΙ ΑΝΤΙΠΕΡΙΣΠΑΣΜΟ ΣΤΟΝ ΘΑΝΑΣΙΜΟ ΑΝΤΙΠΑΛΟ,ΓΙΑΤΙ ΕΚΕΙΝΗ Η ΨΥΧΗ ΑΘΕΛΑ ΤΗΣ ΕΙΧΕ ΜΠΕΙ ΣΕ ΕΝΑ ΕΠΙΚΙΝΔΥΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟΥ.ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΑΠΟΜΟΝΩΘΕΙ ΚΑΙ ΝΑ ΔΕΧΘΕΙ ΤΗΝ ΑΔΥΣΩΠΗΤΗ ΕΠΙΘΕΣΗ ΤΟΥ ΑΡΧΑΙΟΥ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ. ΕΝΤΕΛΩΣ ΜΗΧΑΝΙΚΑ Ο ΝΕΟΣ ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΝΑ ΣΥΝΕΧΙΣΕΙ ΤΗΝ ΠΟΡΕΙΑ ΤΟΥ ΣΤΟ ΠΡΟΚΑΘΟΡΙΣΜΕΝΟ ΣΗΜΕΙΟ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ,ΟΠΟΥ ΣΤΗ ΜΕΡΙΑ ΤΟΥ ΝΟΤΟΥ ΦΑΙΝΟΤΑΝ ΤΟ ΜΑΥΡΟ ΤΡΟΜΑΧΤΙΚΟ ΧΡΩΜΑ ΤΟΥ ΘΑΛΛΑΣΙΟΥ ΟΡΙΖΟΝΤΑ!ΣΤΗΝ ΑΡΙΣΤΕΡΗ ΠΛΕΥΡΑ ΤΟΥ ΘΟΛΟΥ Η ΣΕΛΗΝΗ ΦΑΝΤΑΖΕ ΣΑΝ ΕΝΑ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΝΗΣΙ ΠΟΥ Η ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΟΤΗΤΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΔΙΑΦΟΡΕΤΙΚΗ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ,ΚΑΤΩ ΑΠΟ ΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΒΡΙΣΚΟΤΑΝ ΤΟ ΜΥΣΤΙΡΙΩΔΕΣ ΒΟΥΝΟ ΟΠΟΥ ΕΙΧΕ ΑΚΟΥΣΕΙ ΑΡΚΕΤΕΣ ΙΣΤΟΡΙΕΣ ΓΙΑ ΑΛΛΟΚΟΤΑ ΟΝΤΑ,ΠΟΥ ΕΒΓΑΙΝΑΝ ΑΠΟ ΤΑ ΣΠΗΛΑΙΑ ΤΟΥ ΚΑΙ ΓΙΑ ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΧΑΘΕΙ ΨΑΧΝΟΝΤΑΣ ΤΑ ΜΥΣΤΗΡΙΑ ΠΟΥ ΤΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΥΝ.ΔΕΝ ΗΞΕΡΕ....ΑΛΛΑ ΕΚΕΙΝΟ ΤΟ ΒΡΑΔΥ ΑΙΣΘΑΝΟΤΑΝ ΟΤΙ ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΕΞΟΜΟΛΟΓΗΘΕΙ ΣΤΟ ΦΕΓΓΑΡΙ ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΕΙΧΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ,ΚΑΤΙ ΠΟΥ ΤΑΛΑΙΠΩΡΟΥΣΕ ΤΙΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΤΟΥ ΟΤΑΝ ΗΤΑΝ ΑΚΟΜΗ ΠΑΙΔΙ ΚΑΙΔΕΝ ΜΠΟΡΟΥΣΕ ΝΑ ΕΞΗΓΗΣΕΙ,ΤΟΥ ΗΡΘΕ ΣΤΗΝ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΕΝΕ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ ΤΗΣ ΠΑΙΔΙΚΗΣ ΤΟΥ ΗΛΙΚΙΑΣ, ΟΤΑΝ ΕΙΧΕ ΚΤΙΣΕΙ ΜΕ ΞΥΛΙΝΑ ΤΟΥΒΛΑΚΙΑ ΕΝΑ ΠΕΡΙΣΤΥΛΟ ΑΡΧΑΙΟΥ ΝΑΟΥ ΧΩΡΙΣ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΕΙ ΠΟΤΕ ΠΡΙΝ.ΝΑΙ,ΕΠΡΕΠΕ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΟ ΟΥΡΑΝΙΟ ΝΗΣΙ ΟΠΩΣ ΤΟ ΠΑΙΔΙ ΕΧΕΙ ΤΗΝ ΑΝΑΓΚΗ ΝΑ ΜΙΛΗΣΕΙ ΣΤΗΝ ΜΗΤΕΡΑ.ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΠΟΥ ΕΙΠΕ ΗΤΑΝ ΑΠΟΤΟΜΑ,ΓΕΜΑΤΑ ΛΥΠΗ ΦΟΒΟ, ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΑΓΑΝΑΚΤΗΣΗ...""ΣΕ ΓΝΩΡΙΣΑ ΤΟΤΕ..ΣΤΗΝ ΤΕΛΕΤΗ ΕΝΑΡΞΕΩΣ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΠΥΡΑΜΙΔΟΣ,ΕΠΕΙΤΑ ΣΤΙΣ ΓΙΩΡΤΕΣ ΤΩΝ ΠΑΝΑΘΗΝΑΙΩΝ,ΣΤΙΣ ΜΥΗΤΙΚΕΣ ΤΕΛΕΤΕΣ ΤΩΝ ΟΡΓΙΩΝ,ΣΤΑ ΡΩΜΑΙΚΑ ΣΥΜΠΟΣΙΑΣΤΙΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΕΣ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ,ΣΤΑ ΑΘΩΑ ΕΡΩΤΙΚΑ ΜΠΑΡΑΚΙΑ ΤΟΥ ΠΑΡΙΣΙΟΥ,ΣΤΟΥΣ ΒΑΡΒΑΡΟΥΣ ΔΡΟΜΟΥΣ ΤΩΝ ΜΕΓΑΛΟΥΠΟΛΕΩΝ ΚΑΙ ΔΕΝ ΞΕΡΩ ΠΟΣΕΣ ΦΟΡΕΣ ΑΚΟΜΗ,ΣΕ ΑΥΤΟ ΤΟ ΑΤΕΡΜΩΝΟ ΠΑΙΧΝΙΔΙ ΖΩΗΣ ΚΑΙ ΘΑΝΑΤΟΥ ΠΟΥ ΕΧΕΙ ΣΚΕΠΑΣΕΙ ΑΥΤΟΝ ΤΟΝ ΠΛΑΝΗΤΗ.""ΑΥΤΑ ΗΤΑΝ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΑ ΠΡΩΤΑ ΛΟΓΙΑ...Ο ΝΕΟΣ ΕΙΧΕ ΑΡΧΙΣΕΙ ΝΑ ΧΑΝΕΙ ΤΙΣ ΑΙΣΘΗΣΕΙΣ ΤΟΥ,ΠΡΟΣΠΑΘΗΕ ΝΑ ΚΡΑΤΗΘΕΙ ΑΠΟ ΤΑ ΚΑΓΚΕΛΑ ΤΗΣ ΑΚΡΗΣ ΤΟΥ ΔΡΟΜΟΥ,ΔΕΝ ΤΑ ΚΑΤΑΦΕΡΕ.ΠΕΡΜΑΝΟΣ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΕΒΛΕΠΕ ΤΗΝ ΘΕΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΘΕΑΣ ΕΔΕΙΧΝΕ ΑΚΟΜΑ ΕΠΙΒΛΗΤΙΚΗ ΣΑΝ ΝΑ ΗΤΑΝ ΕΤΟΙΜΗ ΝΑ ΠΕΣΗ ΚΑ ΝΑ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΟΙ ΠΑΡΑΞΕΝΟΙ ΔΙΑΥΛΟΙ ΤΩΝ ΑΝΕΜΩΝ ΕΙΧΑΝ ΜΕΤΑΦΕΡΕΙ ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΣΤΙΣ ΔΙΑΤΡΗΤΕΣ ΚΟΙΛΑΔΕΣ ΤΗΣ!! Ο ΝΕΟΣ ΟΜΩΣ ΔΕΝ ΤΑ ΠΑΡΑΤΗΣΕ,ΜΕ ΤΗΝ ΛΙΓΗ ΕΝΕΡΓΕΙΑ ΠΟΥ ΤΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕ ΣΤΗΝ ΨΥΧΗ ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΩΜΑ ΕΙΠΕ ΤΗΝ ΤΕΛΑΥΤΑΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΣΕ ΑΥΤΗΝ ΤΗΝ ΜΑΧΗ ΝΠΟΥ ΕΦΤΑΝΕ ΣΤΟ ΑΠΟΚΟΡΥΦΩΜΑ ΤΗΣ...""Ω ΜΕΓΑΛΕ ΑΡΧΙΕΡΕΑ,ΒΟΗΘΗΣΕ ΜΕ ΝΑ ΠΕΡΑΣΩ ΤΟ ΧΑΣΜΑ ΤΗΣ ΜΕΓΑΛΗΣ ΑΒΥΣΣΟ ΚΑΙ ΝΑ ΒΡΕΘΩ ΣΤΟ ΛΥΚΟΦΩΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ.""ΑΥΤΟ ΗΤΑΝ....Ο ΤΡΟΜΟΣ ΔΙΑΠΕΡΑΣΕ ΤΟ ΚΟΡΜΙ ΤΟΥ ΣΑΝ ΕΝΑ ΙΣΧΥΡΟ ΗΛΕΚΤΡΙΚΟ ΦΟΡΤΙΟ,ΔΙΧΩΣ ΝΑ ΤΟΥ ΑΦΗΝΕΙ ΠΕΡΙΘΩΡΙΑ ΣΚΕΨΗΣ.ΕΙΧΑΝ ΣΤΑΜΑΤΙΣΕΙ ΤΑ ΠΑΝΤΑ,ΣΑΝ ΝΑ ΖΟΥΣΕ ΤΟ ΑΠΟΛΥΤΟ ΚΕΝΟ,ΠΟ ΜΕΣΑ ΣΕ ΑΥΤΟ ΒΡΙΚΟΝΤΑΝ ΟΛΑ ΚΑΙ ΤΙΠΟΤΑ,ΗΤΑΝ Ο ΕΝΑΣ ΚΑΙ Ο ΚΑΝΕΝΑΣ,ΤΟ ΝΕΑΝΙΚΟ ΣΩΜΑ ΠΟΥ ΕΜΨΥΧΩΝΩΤΑΝ ΑΠΟ ΤΗΝ ΓΕΡΙΚΗ ΨΥΧΗ!!ΕΙΧΕ ΑΝΤΟΧΗ ΑΚΟΜΗ,ΣΗΚΩΘΗΚΕ ΣΒΕΛΤΑ ΚΑΙ ΕΙΔΕ ΟΤΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΤΟΥ ,ΣΕ ΑΠΟΣΤΑΣΗ ΛΙΓΩΝ ΜΕΤΡΩΝ ΤΩΝ ΠΑΡΑΤΗΡΟΥΣΑΝ ΤΡΕΙΣ ΣΚΙΕΣ ΠΑΡΑΤΕΤΑΓΜΕΝΕΣ ΣΕ ΣΧΗΜΑ ΙΣΟΠΛΕΥΡΟΥ ΤΡΙΓΩΝΟΥ,ΕΝΩ ΔΙΕΚΡΙΝΕ ΟΤΙ ΔΕΝ ΗΧΑΝ ΕΠΑΦΗ ΜΕ ΤΟ ΕΔΑΦΟΣ,ΔΕΝ ΕΧΑΣΕ ΤΗΝ ΨΥΧΡΑΙΜΙΑ ΤΟΥ,ΜΕ ΕΝΑ ΘΑΡΟΣ ΠΟΥ ΘΑ ΤΟ ΖΗΛΕΥΑΝ ΑΚΟΜΗ ΚΛΑΙ ΟΙ ΕΠΙΓΟΝΟΙ ΤΩΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΩΝ ΘΕΩΝ ΠΟΥ ΕΙΧΑΝ ΣΠΕΙΡΕΙ ΤΟ ΧΡΥΣΟ ΓΕΝΟΣ,ΠΗΔΗΞΕ ΓΙΑ ΝΑ ΤΙΣ ΑΓΓΙΞΕΙ....ΜΑΤΑΙΑ Η ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ ΤΟΥ ΗΤΑΝ ΑΚΑΡΠΗ..ΟΙ ΣΚΙΕΣ ΠΕΤΑΞΑΝ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ ΑΦΗΝΟΝΤΑΣ ΠΙΣΩ ΤΟΥΣ ΜΑΥΡΑ ΦΑΣΜΑΤΙΚΑ ΠΕΠΛΑ ΠΟΥ ΕΞΑΝΕΜΙΖΑΝ ΣΚΕΠΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΓΥΡΩ ΠΕΡΙΟΧΗ,ΣΑΝ ΟΛΟΙ ΟΙ ΕΚΠΕΣΟΝΤΕΣ ΑΓΓΕΛΟΙ ΣΕ ΕΝΑ ΑΙΘΕΡΙΚΟ ΧΩΡΟ ΠΑΝΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΠΟΛΗ ΝΑ ΕΣΤΗΣΑΝ ΤΟ ΧΟΡΟ ΤΟΥΣ ΚΑΙ Ο ΔΙΑΒΟΛΟΣ ΣΑΝ ΝΕΟΣ ΠΑΝΑΣ ΚΡΥΜΜΕΝΟΣ ΚΑΠΟΥ ΕΚΕΙ ΚΟΝΤΑ ΝΑ ΕΔΙΝΕ ΜΟΥΣΙΚΟΥΣ ΤΟΝΟΥΣ ΑΠΟ ΤΟ ΜΥΣΤΙΚΙΣΤΙΚΟ ΤΟΥ ΤΥΜΠΑΝΟ...ΣΙΓΑ-ΣΙΓΑ ΤΟ ΤΟΠΙΟ ΕΓΙΝΕ ΟΠΩΣ ΗΤΑΝ ΚΑΙ ΠΡΙΝ.ΟΙ ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΤΑ ΠΡΑΓΜΑΤΑ, ΣΤΟΥΣ ΚΑΝΟΝΙΚΟΥΣ ΡΥΘΜΟΥΣ ΚΑΙ Η ΠΟΛΗ ΠΗΡΕ ΤΗΝ ΑΡΧΙΚΗ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΕΙΚΟΝΑ ΤΗΣ..Ο ΝΕΟΣ ΚΑΤΑΛΑΒΕ ΟΤΙ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΜΑΧΗ ΕΙΧΕ ΦΤΑΣΕΙ ΣΤΟ ΤΕΛΟΣ ΤΗΣ ΚΑΙ ΠΗΡΕ ΤΟΝ ΔΡΟΜΟ ΤΗΣ ΕΠΙΣΤΡΟΦΗΣ.ΤΩΡΑ ΓΝΩΡΙΖΕ,ΟΤΙ ΚΑΠΟΤΕ,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΧΡΟΝΟ,ΣΕ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΑΡΑΞΕΝΟ ΤΟΠΟ,ΘΑ ΝΙΚΗΣΕΙ ΤΟΝ ΕΧΘΡΟ ΤΟΥ, ΤΟΥΣ ΥΠΟΤΑΚΤΙΚΟΥΣ ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΞΕΝΗ ΚΑΤΟΙΚΙΑ ΤΟΥΣ....
(Αποστολέας Γεώργιος..Ιούνιος 2000)............Στον Αδελφό H.P. Lovecraft!